Мiсiя МГА „Гiсторыка“:
Разьвiцьцё нацыянальнай гiсторыка-культурнай iдэнтычнасьцi беларускай моладзi шляхам правядзеньня адукацыйна-асьветнiцкiх мерапрыемстваў
16 сьнежня адбылося ўрачыстае адкрыцьцё надмагільнага помніку славутага сына беларускага народу – Вацлава Іваноўскага. Некалькі дзясяткаў чалавек сабраліся каля касьцёла Узвышэньня Сьвятога Крыжа аб 11 гадзіне, каб разам ушанаваць памяць аднаго з пачынальнікаў беларускага нацыянальнага руху, што прыняў пакутніцкую сьмерць у імя сваёй Бацькаўшчыны.
Цягам урачыстага адкрыцьця сам помнік быў асьвечаны сьвятаром з Кальварыйскага касьцёлу, а людзі, што прыйшлі ў суботу на Кальварыю, ушанавалі памяць Вацлава Іваноўскага ўрачыстай прамовай, сумеснай малітваю ды гімнам "Магутны Божа".
Прыборка 28 кастрычніка ў суботу была на Кальварыі.
Быў прыгожы сонечны восеньскі дзень.
Хоць і вецер працінаў наскрозь. Але ён нас не спыніў, не стрымаў.
Сёньня на Кальварыі зрабілася яшчэ крыху прыгажэй.
Яшчэ некалькі помнікаў прынялі правільнае становішча. Яшчэ колькі надпісаў зрабіліся разборлівымі і паведамяць кожнаму пра чалавека, памяць пра якога берагуць.
Жоўтае апалае лісьце прыгожа атачае старыя камяні...
Прыходзьце на Кальварыю! Нават занядбаная, яна ўрачыстая і ўзьнёслая.
Людміла Рублеўская аднойчы заўважыла, што ў кожным паважаючым сябе горадзе існуе свой "genius urbis" – дух гораду. Дух Менску, на яе думку, жыве на Кальварыі.
Кальварыя або Кальварыйскія могілкі – самыя старыя могілкі, што захаваліся ў Менску. Паводле афіцыйных звестак хаваць людзей тут пачалі ў 1800 годзе, калі яшчэ драўляны касцёл кармілітаў быў перададзены ордэну францысканцаў. Аднак згодна іншым дадзеным кальварыйскім могілкам ужо болей за 600 год!
Могілкі патрэбныя ня столькі мёртвым, колькі жывым. Могілкі — люстэрка сям’і, грамадзтва, дзяржавы, нацыі. Іхнае маральнасьці, іхнага стаўленьня да сваіх продкаў, сваёй гісторыі. Спадчыны — у самым шырокім сэнсе слова.
Навіны 
Людміла Рублеўская аднойчы заўважыла, што ў кожным паважаючым сябе горадзе існуе свой "genius urbis" – дух гораду. Дух Менску, на яе думку, жыве на Кальварыі.
Кальварыя або Кальварыйскія могілкі – самыя старыя могілкі, што захаваліся ў Менску. Паводле афіцыйных звестак хаваць людзей тут пачалі ў 1800 годзе, калі яшчэ драўляны касцёл кармілітаў быў перададзены ордэну францысканцаў. Аднак згодна іншым дадзеным кальварыйскім могілкам ужо болей за 600 год!
Могілкі патрэбныя ня столькі мёртвым, колькі жывым. Могілкі — люстэрка сям’і, грамадзтва, дзяржавы, нацыі. Іхнае маральнасьці, іхнага стаўленьня да сваіх продкаў, сваёй гісторыі. Спадчыны — у самым шырокім сэнсе слова.
